Rozsiądźcie się wygodnie. Na dywanie. Po turecku. Zaparzcie słodkiej jak diabli miętowej herbaty. Odpalcie wodną fajkę. Potrenujcie taniec brzucha. Zarzućcie jakieś orientalne rytmy. W wersji ekstremalnej – podkręćcie temperaturę do 35 stopni, a miejsce dywanu umieśćcie ze 4 metry sześcienne saharyjskiego piasku. Arabskie noce czas zacząć.
No wiem, przesadziłam. Nadzieje rozbudziłam, wyobraźnię połechtałam. A tymczasem będzie to zaledwie nawiązanie do tematu. Pyszne nawiązanie, to fakt, ale zaledwie nawiązanie. Bo tadżin (lub tażin – jak kto woli), smakuje nieco inaczej. Ale to nie szkodzi, bo wersja Nigelli jest bardzo, bardzo smakowita. Oraz niezwykle łatwa w przygotowaniu, co ostatecznie przesądza sprawę.
Pracy przy tym daniu jest tak niewiele, że ledwo mieści się to w mojej definicji gotowania. Do brytfanki wkładamy pokrojone w kostkę mięso (optymalnie 1 kg jagnięciny, ale ze względu na jej znikomą dostępność używam wołowiny).
Dodajemy 150 g cebuli uduszonej na maśle
150 g czarnych oliwek
4 łyżki kaparów
Garść ząbków czosnku, których obieraniem nawet nie zawracamy sobie głowy
Przyprawy – łyżkę kuminu, łyżkę imbiru oraz (to mój wkład w danie) płaską łyżeczkę soli i pół łyżeczki cukru.
Na koniec wlewamy butelkę półwytrawnego, czerwonego wina
I tyle
Całość doprowadzamy do wrzenia i zostawiamy na małym ogniu lub w piekarniku rozgrzanym do 160 st. na dwie godziny lub do czasu gdy mięso będzie zupełnie miękkie.
Podajemy w towarzystwie kuskusu, a ponieważ i tak nie jesteśmy zbyt ortodoksyjni z przepisem, to i kieliszek wina nie zawadzi.
mniam, już się zapisuję na to danie :)
Wyglada smakowicie;)
Jakie piękne “tajine”! Ja mam w planach ugotować coś z tego regionu właśnie, na razie się nastawiam psychicznie ;)
O kurcze, że tak się bez sensu wyrażę:-), ja tu już od jakiegoś czasu się przyglądam tym smakowitościom, i podziwiam kunszt lakonicznego a i jedynego w swoim rodzaju super fajnego stylu przedstawiania dań i opowiadania, podkręconego wyśmienitymi zdjęciami, i teraz to już muszę się wpisać:-), bo to będzie potrawa, którą jak najszybciej stąd przeniosę do własnego gara. w skrócie – genialnie wygląda, zachęcona jestem i musi smakować wyśmienicie. pozdrawiam.
Cieszę się, że Cię skusiłam. Na tadżin. :)
Pyszności :D. Niestety mój tadżin pękł był, więc nie wypróbuję u siebie.
A ja wcale nie przygotowuję potrawy w tym naczyniu – tylko ją tak podaję. Więc to że pękł, to nie przeszkoda :-)